Kaybolabilmeyi dilemiştim zamandan
Bu beyinden ayrılmayı istedim.
Yavaşça yaşamdan kopmayı,
Sonda olduğumu hissetmemeyi.
"Üzgün" anlara gebe saatlerin gitmedikçe ben,
Getirdiğim eziyetler altında dinlenmen bile olanaksız.
Sadece bir defa ağlayacaktın oysa,
Delirdiğimde burada olmayacaktın ama.
Karanlık bile ağır artık geceye,
Bırakası var bu yükü ve yalvarası güneşe, çabuk gel diye.
O güneşten bir parça bile olamadım ya korkularda,
İzinsiz olsa bile diyorum bu beyinden ayrılmayı istedim.
Belki sen kaybol diye...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder