Kırılganlıklar artık sahile vurdu
Zehirlendi yardımseven eller.
Birgünün yolu vardı önümde ve kelebek kadardı vakit
Saflığım sanki uçmadan bozuldu.
Büyüsü bile masumdu güzelliğinin,
Ötesini düşündürmüyordu, heveslendiriyordu bozulmaya.
Gün düşüyordu artık sensiz,
Korumasız umutlar ağır yaralı.
Gecenin iğnesi damarlarda, ölüm başladı,
Bir koca ömür gibi bugün de ağıtlara konu.
Yırtıldı kanatlarım ve renksizleşti,
Saflığımla kuklaydım bu "tek yaşam" gününe
ve ne ben saf kaldım, ne de kelebek yaşadı...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder