Mum ışığı ile ağıtlayın beni...

Kalbimde bin kansız delik, okun ucu gözlerin.
Korkum güneş ayıracak diye bu derin bakışları.

Bu gece bu savaş bitmeli artık,
Acıtsada ışık doğmalı ve ölmeliyim ben.
Bilirsin zaten ben bu boktan çok anlamam...

Karanlıktaki bahçen, sıkı tutan gecen olmak varken
Kavganın ortasında yaralı bir doğuluyum.
Her yola ters giren ve kestirmelerden bir haber,
Kollarında boşluklarla bir pusuda beklenmekteyim.

Yakınımdasın, her zerren ile yanmak ta var,
Ya da bu bitişe bir ah çekmekte.
Gece ölmenin faydası hep gecede kalmak sanki,
Fısıltılarla ağlamak kulağında...
Mum ışığı ile ağıtlayın beni, bir zerre göz yaşına hasret...